Hope, British Columbia

Hope British Columbia De meeste bezoekers gaan naar Hope voor de met de hand aangelegde Othello Tunnels in Coquihalla Canyon Provincial Park. Het oude treinspoor door de kloof heeft plaatsgemaakt voor een mooi wandelpad. Een opvallend kenmerk in Hope zelf zijn de vele houten standbeelden (gemaakt met een kettingzaag), die je allemaal kunt bekijken door de Hope Arts and Carving Walk te volgen.

Bezienswaardigheden & activiteiten

Hope Museum: In het Hope Museum kun je kennismaken met de geschiedenis, cultuur en het erfgoed van Hope. Er zijn tentoonstellingen over de First Nations, het vroegere Fort Hope, de goudkoorts, ontdekkingsreizigers en de mijnbouw. Een onderdeel van het museum dat het hele jaar open is, is de Home Gold Mill. Deze molen was vroeger een onderdeel van de mijnen en is geheel gerestaureerd.

Othello Tunnels: Othello Tunnels liggen in Coquihalla Provincial Park bij Hope Op een kwartier ten oosten van Hope ligt Coquihalla Canyon Provincial Park. Het hart van het park is de Coquihalla Gorge, een door de rivier uitgesleten kloof. In 1914 werd er een treinspoor dwars door de kloof en de bergen aangelegd. Dat was een gevaarlijk karwei: tunnels werden met de hand(!) aangelegd en tijdens het zware, gevaarlijke bouwproces gebeurden talloze (soms dodelijke) ongelukken. Ter plaatse is veel aandacht voor deze heftige bouwgeschiedenis. Tegenwoordig is het treinspoor verlaten en kun je een prachtige wandelroute (3,5 kilometer in totaal) door verschillende tunnels en langs de kloof volgen. Het is aan te raden om een zaklamp mee te nemen, aangezien het behoorlijk donker kan zijn in de tunnels.

Hope Slide: Gebied van de aardverschuiving Hope Slide De Hope Slide was de grootste aardverschuiving uit de Canadese geschiedenis. De aardverschuiving vond plaats in de ochtend van 9 januari 1965 en zorgde ervoor dat het grootste deel van de berg Johnson's Peak met een snelheid van 150 kilometer per uur naar beneden gleed. Op vijftien minuten rijden van Hope, langs Highway 3, kun je het overblijfsel van Johnson's Peak en de overige sporen van de aardverschuiving bekijken.

Omgeving

Hell's Gate Airtram: Hells Gate in de Fraser Canyon Deze gondels brengen je niet omhoog, maar omlaag, de rivier over. Simon Fraser schreef in 1808 als eerste over deze smalle kloof waar de rotsen aan weerszijden van de Fraser River zo dicht bij elkaar staan, dat het water zich door een smalle doorgang van 35 meter moet banen. Fraser noemde het een 'awesome gorge' en tegelijkertijd 'the gate of hell' (poort van de hel). Hell's Gate maakt deel uit van de Fraser Canyon en ligt vijftig kilometer ten noorden van Hope. De gondelbaan is geopend van april tot oktober.

Feiten

Staat British Columbia
Regio Fraser Valley
Oppervlakte 41 km²
Hoogte 41 meter
Inwoners 6.000
Tijdzone Pacific Time Zone (tijdverschil met Nederland: 9 uur vroeger)

Klimaat

Hope ligt op ongeveer twee uur rijden van de Canadese westkust en heeft als gevolg van de warme, vochtige Pacifische zeelucht een gematigd klimaat. De zomers zijn relatief droog en mild, de winters zijn nat en niet extreem koud. De gemiddelde dagtemperatuur ligt in de winter een paar graden boven het vriespunt. ’s Nachts kan het licht vriezen. In de zomer is het warmer: de gemiddelde dagtemperatuur in juli en augustus is 24 graden. Ook het voorjaar en het najaar zijn aangenaam. Zowel in maart als in oktober ligt de gemiddelde dagtemperatuur rond de 15 graden.

Geschiedenis

De oudste archeologische vondsten die op de aanwezigheid van inheemse bevolking in de Fraser-vallei duiden, dateren van zo’n acht- tot tienduizend jaar geleden. In 1808 ving de periode van Europese overheersing aan, met de komst van ontdekkingsreiziger Simon Fraser. Fraser was door de Northwest Fur Trading Company belast met het vinden van een geschikte handelsroute. Het gebied bij Hope markeerde hij als ongeschikt. In 1821 ging de Northwest Company op in de Hudson's Bay Company en even later ontstond Fort Langley als bevoorradingspost voor schepen. Terwijl de handel toenam, stichtte de handelsonderneming meer forten, waaronder Fort Hope in 1848. Als gevolg van de Oregon Treaty, die de grens in het westen tussen de VS en Canada bepaalde, waren belangrijke handelsroutes niet meer zonder gevaar te gebruiken. Omdat het niet anders kon, raakte de moeilijk begaanbare Hope Trail in gebruik.

Tien jaar later, in 1858, ontdekte men goud in de Fraser-rivier boven Hope. Om het gebied toegankelijk te maken voor mijnwerkers die met honderden tegelijk per schip arriveerden, werden paden vanaf Bellingham Bay door het bos naar Fort Hope aangelegd. Later voeren stoomboten over de rivier naar Fort Hope en Fort Yale. Onder leiding van gouverneur James Douglas begon men met de aanleg van dorpjes, waaronder een bij Fort Hope. De bevolking in de Fraser-vallei verdrievoudigde als gevolg van de goudkoorts. De infrastructuur verbeterde aanzienlijk met de Cariboo Road door de Fraser Canyon en de opening van de Dewdney Trail van Hope naar Similkameen. De spoorlijn die Montréal met Vancouver verbond bereikte Hope. Zo kon het kleine dorpje uitgroeien tot een belangrijke plaats voor houtzagerijen en kon het blijven voortbestaan toen Fort Hope in 1892 sloot.

Meld je nu gratis aan voor ons webinar over Zuidwest-Amerika.
Klik voor meer info!
Meld je nu gratis aan voor ons webinar over West-Canada.
Klik voor meer info!