Manning Park, British Columbia

Manning Provincial Park Door de gunstige ligging op de overgang tussen de natte kustgebieden en het droge binnenlandse plateau zijn het landschap, de flora en fauna van dit park erg gevarieerd. Manning is het traditionele leefgebied van onder andere de Similkameen-indianen. In het gebied zijn nog steeds veel sporen te vinden van indiaanse aanwezigheid. Het park bevat veel wandelroutes langs historische plaatsen en bezienswaardigheden.

Bezienswaardigheden & activiteiten

Monument 83 Trail: Lightning Lake in Manning Provincial Park Betreed je het park via de oostelijke ingang, dan is de parkeerplaats bij de Monument 78/83 Trail de eerste grote stopplaats. De Monument 83 Trail (16 kilometer one way) loopt naar een uitkijktoren van de Canadese bosbeheerservice uit 1920, gelegen bij de grens met Amerika. Een opmerkelijke plaats langs de route is een met stenen bedekt graf. De gekerfde houten inscriptie zegt: ‘Pasayten Pete, shot by L.E. Lael, 26.8.61’. Niemand weet voor en door wie het graf gemaakt is. De Monument 78 Trail eindigt eveneens bij de grens. De Monument 78 Trail is 12 kilometer lang (one way) en loopt eveneens naar een monument langs de grens.

Beaver Pond Trail: Beaver Pond, Manning Park Houd je meer van korte wandelingen, dan is de Beaver Pond Trail van ongeveer een halve kilometer een aanrader. In mei en juni is dit een ideale locatie voor het spotten van vogels. Het meer, dat prachtig tussen de bossen ligt, ontstond doordat bevers een dam in een stroompje bouwden.

Dry Ridge Trail: Cascade Lookout in Manning Provincial Park Wanneer je Highway 3 verder richting het westen volgt, bereik je de enige kruising van het park. Als je rechtsaf slaat, bereik je na acht kilometer het prachtige uitzichtpunt Cascade Lookout. Je kijkt hier uit over een groot deel van het park. Ook vind je er het beginpunt van de drie kilometer lange Dry Ridge Trail, die bekendstaat om spectaculaire uitzichten en unieke plantsoorten. Je loopt door een nat bos, waar je een goede kans hebt om rode eekhoorns en chipmunks te zien. Veel bloemen staan al vroeg in de zomer in bloei. Zodra je het bos uit bent kom je in de droge regio terecht. De autoweg loopt nog acht kilometer verder, naar groene en uitgestrekte bergweiden. In de zomermaanden vinden hier activiteiten plaats.

Windy Joe: Manning Park is een provinciaal park in British Columbia, Canada De andere afslag van Highway 3 brengt je richting de berg Windy Joe. De acht kilometer lange (one way) Windy Joe Trail maakt een wandeling naar de top van de 1.825 meter hoge berg mogelijk. Vergeet niet dat je ook weer acht kilometer terug moet; al zal de afdaling een stuk sneller gaan dan de klim op de heenweg! Tijdens het eerste deel kun je veel eekhoorns en vogels spotten, met name in de vroege ochtend.

Lightning Lake Loop: Manning Park, kanovaren op Lightning Lake Volg je de zijweg verder, dan kom je uit bij de populairste plek in het park: de meren van de Lightning Lake-reeks. Een van de kortere routes is de negen kilometer lange Lightning Lake Loop langs de oevers van vier meren: Lightning (waar je kunt kanoën en kajakken), Flash, Thunder en Strike Lake. Diverse visserspaadjes brengen je dichter bij de meren. Steek de Rainbow Bridge over voor een verkorte versie van de wandeling (4,5 km), je loopt dan via de oever aan de overkant terug. De brug is vernoemd naar de regenboogforellen die er onderdoor zwemmen. Als je de hele route wandelt, heb je bij Thunder Lake kans om in het turkooizen water de Dipper te zien. Dit is een klein grijs vogeltje, dat onder water kan lopen en zo insecten en kleine visjes vangt.

Rhododendron Flats: Rhododendron Flats, veel rhodondendrons in Manning Park Op ongeveer tien kilometer van de westelijke parkingang liggen de Rhododendron Flats. In juni bloeit hier de rode rododendron. Maar ook zonder de bloemen zijn de struiken met hun altijd groende bladeren mooi om te zien.

Sumallo Grove Interpretive Trail: Skyline Trail in Manning Park Nog iets verder in westelijke richting vind je een gevarieerde boomgaard, met onder andere cederbomen. Langs het 700 meter lange wandelpad ligt een plek waar in de winter van '96/'97 vierhonderd jaar oude cederbomen omgehakt en vervolgens gestolen zijn. De waarde bedroeg 10.000 dollar per boom.

Vervoer

Er zijn twee park ingangen: de westelijke ingang van het park ligt op ongeveer 25 kilometer ten oosten van Hope, de oostelijke toegang 50 kilometer ten zuiden van Princeton. In het park is geen openbaar vervoer of shuttleservice, maar de zestig kilometer lange doorgaande weg door het park (Highway 3) verbindt beide ingangen met elkaar en is prima toegankelijk voor gemotoriseerd verkeer.

Feiten

Provincie British Columbia
Oppervlakte 708 km²
Hoogste punt 2.408 (Mount Frosty)
Opgericht 1941
Tijdzone Pacific Time Zone (tijdverschil met Nederland: 9 uur vroeger)

Klimaat

Manning Park heeft een aangenaam en gematigd klimaat. In de zomermaanden (juni, juli en augustus) ligt de maximumtemperatuur tussen 18 en 22 graden Celsius. Het vriest er overdag bijna nooit; de dagtemperatuur ligt in de wintermaanden tussen 2 en 8 graden.

Natuur, flora & fauna

Fauna: In het uitgestrekte natuurgebied vind je een heel scala aan dieren en planten. In het park komen 200 verschillende vogelsoorten en meer dan 60 verschillende soorten zoogdieren voor. Marmotten, bevers en chipmunks delen de wildernis met zwarte beren, herten en coyotes. Bevers en rendieren wonen er ook.

Geschiedenis

In de tijd dat de eerste kolonisten het gebied betraden, waren er ongeveer driehonderd Similkameen-indianen aanwezig. De regio van Manning Park vormde geen permanente thuisbasis voor hen, maar diende als jaag- en verzamelgebied. Een bekende en veelgebruikte trail was de huidige Skyline Trail. Winterdorpen, bestaande uit deels ondergrondse woningen, stonden voornamelijk aan het water in de lager gelegen oostelijke en noordelijke regionen.

In 1826 en 1827 bracht Alexander C. Anderson, een werknemer van de Hudson's Bay Company, de regio in kaart. Hij was op onderzoek uitgestuurd omdat handelaren van de Hudson’s Bay Company niet meer over de Columbia-rivier konden varen als gevolg van nieuwe internationale grensbepalingen in de Oregon Treaty. Anderson moest een nieuwe transportroute vinden van de Canadese westkust naar het binnenland, over de Cascade Mountains.

Drie decennia later stond alles in het teken van de goudkoorts. Na de vondst van goud in de Similkameen-rivier en Rock Creek overspoelden goudzoekers de regio. Douglas, gouverneur van British Columbia, gaf in 1860 Edgar Dewdney en de Royal Engineers opdracht een transportroute aan te leggen op Canadees grondgebied. Dit werd de Dewdney Trail, tussen Fort Hope en Rock Creek. Deze trail volgde ongeveer dezelfde route als de huidige Hope-Princeton Highway (Highway 3), die gedeeltelijk door het park loopt. In 1890 was de gold rush voorbij, maar werd het niet stiller: veel goudzoekers en handelaren bleven hangen, vestigden zich er permanent en begonnen met de uitbreiding van de infrastructuur.

De officiële geschiedenis van Manning Provincial Park begon in 1931, met de oprichting van het Three Brothers Preserve om de bergweiden te beschermen tegen overbegrazing door schapen. Tien jaar later was het een officieel erkend provinciaal park, vernoemd naar Chief Forester van British Columbia: Ernest C. Manning, die omgekomen was tijdens een vliegtuigongeluk.

Meld je nu gratis aan voor ons webinar over Zuidwest-Amerika.
Klik voor meer info!
Meld je nu gratis aan voor ons webinar over West-Canada.
Klik voor meer info!