De Amerikaanse verkiezingen: een tussenstand

door Maurits van den Toorn wo 27 nov. 2019 15:00

Het leek een poosje wat rustig aan het verkiezingsfront, met bij de Democraten af en toe een nieuwe kandidaat en af en toe een afvaller. De teller staat nu op achttien gegadigden, terwijl elf deelnemers de handdoek in de ring hebben gegooid. De opvallendsten daarvan zijn Beto O’Rourke en Kirsten Gillibrand, die het aanvankelijk niet zo gek deden en behoorlijk wat publiciteit kregen. Ook Bill de Blasio, burgemeester van New York, ging bij gebrek aan steun al snel af door de zijdeur.

In november 2020 gaat Amerika een nieuwe president kiezen

Micheal Bloomberg

Maar er doet wel een oud-burgemeester van New York mee: Michael Bloomberg. In 2016 leek het er al op dat hij een poging zou wagen als onafhankelijk kandidaat, maar hij probeert het nu bij de Democraten (wat niet eens vanzelfsprekend is, want hij was in zijn burgemeestersperiode Republikein). Om het geld hoeft hij het niet te laten, als oprichter van financieel persbureau en mediaconcern Bloomberg is hij goed voor een kleine zestig miljard dollar; hij heeft al laten weten bereid te zijn een miljard dollar in zijn campagne te steken. Aangezien Trump met een budget van ‘slechts’ 180 miljoen dollar president werd, moet dat lukken, zou je zeggen. Bloomberg loopt hard van stapel en heeft er meteen voor 30 miljoen dollar aan tv-spotjes tegenaan gegooid – in één week. Dat bedrag komt in de buurt van wat veel andere kandidaten in totaal aan tv-reclame te besteden hebben.

The best President money can(’t) buy

Tsja. Elizabeth Warren heeft als slogan The best President money can’t buy’. Over Bloomberg kun je wat pesterig zeggen dat hij dan The best President money can buy probeert te worden, maar slikken de kiezers dat? Bij zwarten en Latino’s gooit hij geen hoge ogen vanwege de toestemming die hij als burgemeester gaf om preventief te fouilleren. In de praktijk kwam dat neer op etnisch profileren, want de maatregel trof vooral zwarten en Latino’s en dat zijn deze kiezersgroepen zeker niet vergeten. Hij heeft daarvoor weliswaar excuses aangeboden, maar deed dat nogal doorzichtig een paar dagen voor zijn campagne-aankondiging. Of Bloomberg werkelijk een game changer aan Democratische zijde wordt is dan ook de vraag.

Deval Patrick

Veel minder publiciteit kreeg de kandidatuur van Deval Patrick, tussen 2007 en 2015 gouverneur van Massachusetts en eerder werkzaam op het gebied van civil rights op het departement van Justitie in Washington. Zijn specialismen daar waren etnisch profileren en politiegedrag, met Bloomberg als tegenkandidaat is dat bijna ironisch te noemen. Patrick heeft ook bestuurlijke ervaring, met zijn 63 jaar is hij een van de jongere kandidaten en hij is progressief (als gouverneur verhoogde hij de belastingen én het minimumloon). Daarmee komt hij in de buurt van Elizabeth Warren en wordt het interessant waar de links georiënteerde Democratische kiezer de voorkeur aan geeft: een blanke vrouw of een zwarte man. De meer naar het midden neigende kiezer zal de voorkeur geven aan de leeftijdgenoten Biden of Bloomberg (allebei 77 jaar). Ondanks de voorspelde neergang van Biden stond hij eind november hij in diverse peilingen nog steeds bovenaan in het Democratische veld. Bloomberg doet nog te kort mee om er veel over te kunnen zeggen.

Wie durft?

Dat zich nog meer kandidaten zullen melden is niet erg waarschijnlijk. Bloomberg en Patrick zijn erg laat, de campagnes lopen al een tijd en de eerste caucus (Iowa) is op 3 februari, de eerste primary (New Hampshire) op 11 februari. Allebei zijn ze qua inwonertal onbetekenend, maar als smaakmaker van belang voor het verdere verloop van de campagne.
Aan Republikeinse zijde blijft het stil, niet veel mensen wagen zich aan de strijd tegen Trump. Er zijn slechts twee tegenkandidaten, Joe Walsh (voor de duidelijkheid: niet de zanger/gitarist maar een politicus uit Illinois) en Bill Weld (ook een oud-gouverneur van Massachusetts). Ze hebben lef, maar maken ze een kans? Nauwelijks, alleen als er uit het impeachment-onderzoek ineens hele vreemde dingen naar boven komen wordt Trump géén kandidaat voor de Republikeinen.

This is America

Dat impeachment-onderzoek is in feite net zo goed onderdeel van het verkiezingcircus. De verhoren zijn inmiddels een tandje opgeschaald en vinden in het openbaar plaats. Mensen die al eerder waren ondervraagd zijn nogmaals gefileerd voor het oog van de natie, die zo live op tv kan zien wat de president heeft gezegd en gedaan. In Democratische ogen gaat het om Schandelijk En Staatsgevaarlijk Gedrag, terwijl de Republikeinen inclusief de president zelf net zo hard roepen dat er Helemaal Niets Aan De Hand is. Er is aan Republikeinse zijde wel kritiek op de presidentiële gedragingen te horen – onder meer oud-presidentskandidaat Mitt Romney durft kritisch te zijn – maar meer dan haarscheurtjes in het Repubikeinse front zijn het niet.
Dan is er nog een hele reeks marginale en kansloze partijen, waaronder de Green Party (momenteel zeven kandidaten voor de nominatie) en de Libertarian Party (negen). Een van die negen is een zekere Max Abramson – net zo kansloos als de rest, maar hij heeft wel het leukste logo van iedereen.

Het blitse logo van Max
Infodag zat. 21 dec @ Zwolle
drie regio's, twee campers
Meld je gratis aan
20 oktober: Roadshow in Breda
Zuidwest-Amerika, West-Canada en camper!
Meld je gratis aan